♥ ღ  پرنــده رهایـــی  ღ ♥

تنهايي

از حال من مضطر دانم كه تو ميداني

تو چشمه ي خورشيدي ، هم دردي و درماني

با يك نگهت دادم ، از خود دل و ايمانم

يك لحظه نياسودم ، زان دم ز پريشاني

در گوشه ي تنهايي ، من ماندم و اندوهي

وقتي كه ترا ديدم تن رفته به ويراني

تا طره نيفشاني ، روشن نشود شامي

در كلبه خاموشم ، تو ماه درخشاني

از دايره ي عشقت يك دم نروم بيرون

تا روز جزا آيد ، گيرم زتو داماني

گر وصف لبت گويم مستوجب احسانم

يك غنچه ي زيبا را ، گويم به گلستاني

من طفل نظربازم ، تو لؤلؤ و مرجاني

من آدم گمنامم ، تو شوكت سلطاني

آسوده كجا گيرم ، شبها به سر كويت

من عاشق مفتونم ، تو مالک دوراني

عشق رخ تو هر شب ، شمعي شده بالينم

با آن به مناجاتم ، در عالم حيراني

با آن به مناجاتم ، در عالم حيراني

بهار 86

 شيرين